|
|
|
Blog van Pellie
Dit is het blog van Pellie
die nog leeg is
Rijles, op de motor
Uiteindelijk!
Gisteravond was het eindelijk zover, mijn eerste motorrijles. Eigenlijk was het idee om 2 weken geleden al te starten (toen het prachtig mooi weer was!), maar door een knieblessure, en een communicatief foutje vanuit de rijschool (niet de juiste locatie gemailt...) werd het 2 weken later. Maar goed, 3 maal is scheepsrecht zeggen ze!
Kleine inleiding
Het terrein waar ik mijn eerste lessen op kreeg (Beverwijk, P4) zag er bij aankomst gelijk lekker groot en, natuurlijk niet onbelangrijk, leeg uit. Op die paar kleine pylonen na. Allereerst maar even the man in charge zien te vinden.
Na een bakje koffie (alleen suiker, en veel ook!) gingen we door met de kleding uitzoeken. Het is natuurlijk wel zo veilig dat bijvoorbeeld je hoofd niet een kilo minder weegt als je toch terecht komt op het o zo harde asfalt. Ook de handschoenen moeten niet te groot zijn voor het gevoel in je vingers, en de jas moet niet te strak zitten, omdat je anders net een houten staak bent.
De fiets
Daar stond zo'n geval dan, een fiets, alleen dan met een motortje eronder...en wat voor een. Natuurlijk was het geen motogp, maar als je er bijna zelf op zit, lijkt het een beest van een fiets. Oja, even goed luisteren naar de uitleg. Na een paar strikvragen en instinkers gingen we door naar de hardware van de motor.
Schakelenderwijs
Wat veel zich soms afvragen, is hoe je nu koppelt en schakelt met zo'n ding?! Net als op een fiets (tegenwoordig) heb je ook 2 hendels bij je 2 handen, die dienen voor het remmen. Bij een motor is dat idee bijna hetzelfde, alleen is de linker de koppeling (rechts is de voorrem). Het werkt precies hetzelfde als het pedaal, langzaam op laten komen, slippende koppeling etc. Ook het afslaan werkt hetzelfde...straks meer hierover. Dan hebben we nog de versnellingen zelf, denk eens aan een wegrijdende motor en wat hij toch steeds raar doet met z'n linkervoet. Nou dat klopt, want daar schakel je mee. Je zet je voet neer op een voetsteun, en vervolgens zit er een klein pookje ter grootte van je duim dat je bedient met de boven, en onderkant van je voet. Dus zo; je blijft met het midden van je voet/hiel op de voetsteun en duwt dan het pookje omhoog, de volgende versnelling in, of omlaag wat een versnelling terug is.
Het leuke is dat als je niet meer weet ik welke versnelling je zit, je simpel weg een paar keer je pookje omlaag duwt zodat je vanzelf wel in z'n 1 komt. De vrij of
neutrale versnelling, bereik je door 'm tussen de 1e en 2e versnelling te tikken(zachtjes). Oke, duidelijk...toch? Het moest maar blijken in de praktijk dacht ik zo maar. Next!
Start your engines
De eerste regel bleef gelijk hangen; "Als je loopt en de motor dreigt te vallen, laat 'm dan lekker vallen, en verkloot niet je rug aan 200kg. Aan je rug zit namelijk geen prijskaartje...". Oke, starten dat ding! Toch een soort gevoel van macht (of van een klein kind met nieuw speelgoed) toen de motor begon te knetteren. Nu stond de motor nog in zijn neutraal, maar voordat ik 'm terug mocht zetten in de 1e versnelling, moest ik eerst de 2e belangrijke regel weten. "Blijf altijd ver vooruit kijken, en niet naar die leuke metertjes op je stuur, of naar je o zo mooie handschoenen!". Dit omdat je natuurlijk wel je balans moet houden op een motor, en waar wordt je balans bepaald? Juistem, tussen je oren. Dus blijven kijken.
Houston, we have a liftoff
Oke; sleutel draaien, motor starten, koppeling en rem indrukken, schakelen naar z'n 1...Net als met een auto, koppeling rustig laten opkomen, tot het aangrijpingspunt. Klein beetje gas erbij (beetje veel want dat maakt herrie!) en rustig wegrijden...wat een gevoel zeg, oke erbij blijven, niet slingeren! Wat stuitert die motor eigenlijk...oh wacht, dat doe ik zelf...meer gas dus. Oja ik moest hier ergens remmen. Remmen en vervolgens weer optrekken, dat was het idee, en zoiets simpels kan nog voor ongelooflijk vermaak zorgen ook!
Kijk uit voor die...pyloon
Het volgende onderdeel was de slalom om een 6tal pylonen. Deze stonden elk 5 meter uit elkaar, en moesten in z'n 2 ontweken worden door er rustig omheen te sturen. Klonk makkelijk, doen we! Oke rustig aan komen rijden en rustig een beetje de heup naar links duwen...iets meer..en niet te veel! Dat was te doen! Of heb ik nu een file veroorzaakt achter mij...? Maar goed nog een paar keer en die oefening is binnen.
Last 10 minutes of fame
Als laatste oefening (ja ik sla er een paar over, dit wordt echt te lang) gingen we een kleine race houden. Bij het horen hiervan kreeg ik bijna vleugels! Maar natuurlijk was er een addertje, je kan toch niet zomaar nieuwelingen laten racen? Dat addertje was namelijk; de langzaamste die de overkant haalt, zonder zijn voeten te gebruiken, wint! Oke...die had ik kunnen zien aankomen, maar het is een wedstrijd dus kom maar op! Na de start had ik al door waarom het zo moeilijk was, en pas op de helft begon ik echt te kruipen...net niet omvallen! Terwijl ik dacht zo goed te gaan, keek ik snel achterom, en tot mijn verbazing was meer dan de helft praktisch in slow-motion aan het rijden! Jammer, maar gelukkig had ik er geen geld op gezet (knipoog). Hierna mochten we nog even wat rondjes op het terrein rijden, waarbij ik uiteraard het gas een aantal keren flink open trok...wat een gevoel zeg, nu begon ik zelf pas echt te begrijpen waarom mensen het een gevoel van vrijheid noemen...!!!
Happy ending
Tot zover mijn eerste motorrijles. Ik moet zeggen... (toch een smiley gebruikt!) Dit had ik eerder moeten doen. Hoe je snelheid en manouvres ervaart is echt compleet anders dan in een bolide, en dat gevoel van vrijheid is er echt. Snel maar de volgende lessen kopen
Greetz, Pellie
Pellie - Reacties: 5 - 11-05-10 13:43:49 - Kliks: 853
[1]
|
